
Ik voel mij dus niet meer gebonden aan de geheimhouding die ik mijzelf had
opgelegd. Eén van de locaties waar werd gevangen wist ik, maar ik wilde dat
niet bekend maken. Ik vreesde dat ik daarmee het werk van het Waterschap zou
kunnen belemmeren.
Ik had immers zelf uitgesproken dat ik achter het
Beverprotocol van de Provincie Limburg sta. Daarin staat dat in uiterste
gevallen bevers mogen worden gedood, na het proberen van alle mogelijke
alternatieve oplossingen.
Op hoeveel locaties is gevangen weet ik niet, dat hoor ik
morgen, maar één ervan is het Bronbos van de Kingbeek bij Obbicht. Daar heb ik
in mijn blogs van 7 februari en 7 maart over geschreven, zonder de plek prijs
te geven.
Waarschijnlijk ben ik niet de enige die het vangen hier heeft
opgemerkt. Nadat begin maart de burcht ineens was verdwenen zal het veel
wandelaars zijn opgevallen dat hier iets gaande was dat te maken had met eerdere berichtgeving in de media over het doden van bevers.
Met grote belangstelling zal ik morgen de verantwoording van
het Waterschap over deze vangactie(s) lezen. Ze beloofden me antwoorden op al
mijn vragen en dat zijn er vele.
Op de foto’s een screenshot uit gelukkiger tijden toen mijn
cameraval in het Bronbos had gehangen.
De andere foto toont één van de 3
vangkooien met lokvoer erin. Op de achtergrond is de (inmiddels gesloopte)
burcht te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten