maandag 23 oktober 2017

herfstvakantie



Nog nooit eerder zag ik in een herfstvakantie zoveel bevers als dit jaar. Dat komt natuurlijk door het mooie weer. Ruim een week brachten we door op onze boot, een soort caravan op het water. Heerlijk is het om zo middenin de natuur in bevergebied te overnachten. Soms zaten ze vlak naast de boot te knagen. 
 



Het weer was goed genoeg om nog te kunnen kanoën. Enkele ochtenden was het mistig. 


De meeste avonden lag het water er als een spiegel bij, dat maakt het waarnemen van bevers makkelijker. 
Helaas was er deze week helemaal geen maanlicht, nog geen klein glimpje. Op plekken waar de hemel weerkaatst in het water kun je soms het silhouet van een beverkop door het water zien glijden; onder de begroeiing valt niets te onderscheiden. 


Als ze gaan knagen kun je dat horen; bij mist en duisternis zijn mijn oren de belangrijkste zintuigen. Ik heb gemerkt dat de bevers nu iets eerder naar buiten komen dan in de zomer als het lang licht blijft. Dan gaan ze vaak pas om een uur of acht 's avonds eten; nu was dat al om zeven uur. 


Vooral bij Thorn waren ze op tijd wakker en ook 's morgens lieten ze zich nog een half uurtje zien voordat ze gingen slapen. Daar leeft een hele grote familie van wel 8 bevers. Ik heb ze in het afgelopen seizoen vaak bezocht en veel gefilmd. 

Nu hing ik 's avonds vanuit mijn kano een wildcamera op en haalde hem de volgende ochtend weer op. Op één van de nachtshots bij Thorn staan de drie jongen van dit jaar in één beeld gevangen, terwijl op de achtergrond nog een vierde bever voorbij zwemt. 



Bij de Asseltse Plassen maakte de camera talloze opnamen op een plek vlakbij de burcht waar de bevers takjes schilden, zichzelf zaten te poetsen of elkaar vlooiden. Schitterend! 



Familie en vrienden van ons nemen het vliegtuig naar Verweggistan of gaan in Afrika op zoek naar The Big Five. Mijn man Jan en ik zijn daar absoluut niet jaloers op. We hebben een prachtweek gehad met zomerse temperaturen, veel gefietst, gelezen en van de Limburgse natuur genoten. Door dicht bij huis te blijven kon Jan naar de ijsbaan in Eindhoven om zijn geliefde sport uit te oefenen en ik ging hier op zoek naar de Nederlandse Big Five, waar de bever er één van is. Ree, edelhert en wild zwijn heb ik ook al vaak gezien. Alleen de zeehond staat nog op mijn lijstje. 


Tja, voorlopig is het wel gedaan met bevers spotten. Nu is het echt te vroeg donker en te laat licht. De komende maanden moet ik het hebben van de wildcamera. Ook leuk!
Een reden voor de bever om de komende maanden toch bij daglicht naar buiten te komen is hoog water of strenge vorst. En dat is al jaren niet voorgekomen. 


 


 Op YouTube kun je een filmpje zien:

vrijdag 6 oktober 2017

Faunabeheerplan Bever besproken

Vanmiddag woonde ik de vergadering bij van de Statencommissie Ruimte, Landbouw en Natuur in het Gouvernement in Maastricht. Op de agenda stond o.a. het Faunabeheerplan Bever. Daarin staat dat de provincie toestemming wil geven om in uiterste gevallen overlast veroorzakende bevers te doden.
Zoals te verwachten kwam de meeste oppositie hiertegen van de Partij voor de Dieren bij monde van mevrouw Plusquin. Ze had zelfs een nieuwtje, dat ze zojuist had gehoord van de Zoogdiervereniging. Er schijnt een plan in ontwikkeling te zijn dat moet voorkomen dat bevers dammen bouwen. Daar ben ik razend nieuwsgierig naar! Wat kun je bedenken om én de bevers én de waterschappen/agrariers beiden tevreden te houden???? Ik ben zeer benieuwd.
Mevrouw Plusquin sleepte enkele toezeggingen van gedeputeerde Mackus binnen, waaronder de toezegging dat dit plan in samenwerking met de Zoogdiervereniging in Limburg kan worden getest. Na afloop van het debat toonde de zegsvrouw van de PvdD zich redelijk tevreden.


dinsdag 12 september 2017

Onvermijdelijk besluit over doden van bevers is genomen

Mijn visie op het bericht onderaan. Klik op de link:
  
Velen van mijn volgers zullen mij mijn menig niet in dank afnemen, maar ik wil er graag eerlijk over zijn. 


Ik denk dat het nodig is dat er in uiterste gevallen maatregelen worden genomen. Zoals gezegd, pas nadat alle andere opties zijn geprobeerd. Dat kan dus gaan betekenen dat er bevers worden gedood. 


Anders gaat de bever ten onder aan zijn eigen succes en wordt hij door het publiek als een grote overlastgever beschouwd en neemt men misschien het recht in eigen hand. 

Het is naar mijn mening beter dat de overheid duidelijke kaders aangeeft en daar naar handelt, zodat de problemen (en die zijn er) beheersbaar blijven. Als ik zie hoeveel jonge bevers er dit seizoen weer bij zijn gekomen, hou ik mijn hart vast.


Mochten er in de toekomst bevers worden gedood, doe dat dan zo diervriendelijk mogelijk zonder het veroorzaken van stress. Je kunt ze vangen in vangkooien (waar ze 's nachts vrijwillig inlopen) en laten inslapen door een spuitje van de dierenarts.

Geknal met geweren is niet nodig. Schakel de rattenvangers in en niet de jagersvereniging. Ik krijg nu al enthousiaste reacties van jagers die er wel eentje willen neerknallen en er absoluut geen verstand van hebben. En zorg ervoor dat er zich op dezelfde plaats geen nieuwe bever of beverfamilie vestigt, anders blijf je aan de gang.

Lees wat Gedeputeerde Mackus me daarover mailde: 


"Waarschijnlijk zal het doden van bevers vooral aan de orde zijn binnen de beheerverantwoordelijkheid van het Waterschap Limburg. Het waterschap heeft aangegeven dit te laten uitvoeren door de medewerkers die nu belast zijn met de bestrijding van muskus- en beverratten, waarbij het waterschap er in deze fase voor heeft gekozen om de dieren te vangen met kooien en vervolgens te laten doden door een dierenarts. Het is afwachten of dit op termijn de beste methode zal blijken te zijn. De provincie zal toezicht houden op het gebruik van de ontheffing"


Iemand noemde me eens een ambassadeur van de bevers. Dat vond ik een mooi compliment en dat wil ik graag zo houden. Ik voel me namelijk een betere ambassadeur door in te stemmen met regulering, dan door alles op z'n beloop te laten. Bevers zijn en blijven fantastische dieren!
 








donderdag 7 september 2017

Mooie praatjes over bevers




Vroeger geloofde ik alles wat ik las over het gedrag van de bevers. Als je ze zoals ik al 10 jaar volgt in de praktijk merk je dat sommige teksten uit boekjes en tijdschriften helemaal niet kloppen en dat de beweringen moeten worden bijgesteld. Soms wordt er (omwille van een leuke tekst?) zomaar wat bij verzonnen. Dat merkte ik vandaag toen ik het septembernummer van Roots Natuurmagazine las. 


Daar staat een artikel in van redacteur Kim Veenman over dieren die hamsteren. Als meest grote hamsteraar wordt de bever genoemd. Hij zou bergen voedsel aanleggen als wintervoorraad die boven water uitsteken. Nog nooit gezien! 






In Nederland zijn nog maar weinig beverfamilies die een wintervoorraad aanleggen. De bevers hebben hun gedrag aangepast aan de slappe winters van de laatste jaren. Er zijn maar weinig burchten waar het water rondom bevriest, in de Biesbosch misschien. De stromende beken en de diepe Maasplassen in Limburg zijn bijna altijd ijsvrij. De meeste bevers bij plassen en meren kunnen ondanks het ijs altijd nog wel ergens naar buiten om voedsel te zoeken. 







 






Op plekken waar het water snel bevriest leggen bevers wel een voorraadje takken onder water aan, maar boven het water uitsteken? Nee hoor! Ze steken ze in de modder, zodat ze ze onder het ijs door vanuit de burcht kunnen bereiken en uit de bodem kunnen trekken of afknagen. 


De laatste periode met dik ijs was in 2010. Staande op de schaatsen heb ik die winter wel eens zo'n takkenopslag gezien, niet eens vlak naast de burcht. Bevers hamsteren wel in de zin van opvetten. De komende maanden eten ze zich dik en rond. Mais is populair, suikerbieten gaan erin als koek en natuurlijk is er nog steeds voldoende vers blad, boombast, gras en kruiden. En dat de jongen altijd voorrang krijgen bij de verdeling van het voedsel, zoals in Roots staat? Ook daar heb ik mijn twijfels bij. Meestal kunnen ze een snauw krijgen van de broers, zussen en vader als ze om een takje bedelen. De moederbever heeft iets meer geduld met de jongen. 



Overigens; het verhaaltje boven dat van de bever gaat over de korenhamster. De korenwolf welteverstaan die alleen hier nog in onze Limburgse regio leeft. Er staat bij dat ze hun wangzakken kunnen vullen met lucht, zodat ze beter blijven drijven bij het zwemmen. Ha, ha ha, een korenwolf zwemt toch niet? Die leeft op akkers!