dinsdag 12 september 2017

Onvermijdelijk besluit over doden van bevers is genomen

Mijn visie op het bericht onderaan. Klik op de link:
  
Velen van mijn volgers zullen mij mijn menig niet in dank afnemen, maar ik wil er graag eerlijk over zijn. 


Ik denk dat het nodig is dat er in uiterste gevallen maatregelen worden genomen. Zoals gezegd, pas nadat alle andere opties zijn geprobeerd. Dat kan dus gaan betekenen dat er bevers worden gedood. 


Anders gaat de bever ten onder aan zijn eigen succes en wordt hij door het publiek als een grote overlastgever beschouwd en neemt men misschien het recht in eigen hand. 

Het is naar mijn mening beter dat de overheid duidelijke kaders aangeeft en daar naar handelt, zodat de problemen (en die zijn er) beheersbaar blijven. Als ik zie hoeveel jonge bevers er dit seizoen weer bij zijn gekomen, hou ik mijn hart vast.


Mochten er in de toekomst bevers worden gedood, doe dat dan zo diervriendelijk mogelijk zonder het veroorzaken van stress. Je kunt ze vangen in vangkooien (waar ze 's nachts vrijwillig inlopen) en laten inslapen door een spuitje van de dierenarts.

Geknal met geweren is niet nodig. Schakel de rattenvangers in en niet de jagersvereniging. Ik krijg nu al enthousiaste reacties van jagers die er wel eentje willen neerknallen en er absoluut geen verstand van hebben. En zorg ervoor dat er zich op dezelfde plaats geen nieuwe bever of beverfamilie vestigt, anders blijf je aan de gang.

Lees wat Gedeputeerde Mackus me daarover mailde: 


"Waarschijnlijk zal het doden van bevers vooral aan de orde zijn binnen de beheerverantwoordelijkheid van het Waterschap Limburg. Het waterschap heeft aangegeven dit te laten uitvoeren door de medewerkers die nu belast zijn met de bestrijding van muskus- en beverratten, waarbij het waterschap er in deze fase voor heeft gekozen om de dieren te vangen met kooien en vervolgens te laten doden door een dierenarts. Het is afwachten of dit op termijn de beste methode zal blijken te zijn. De provincie zal toezicht houden op het gebruik van de ontheffing"


Iemand noemde me eens een ambassadeur van de bevers. Dat vond ik een mooi compliment en dat wil ik graag zo houden. Ik voel me namelijk een betere ambassadeur door in te stemmen met regulering, dan door alles op z'n beloop te laten. Bevers zijn en blijven fantastische dieren!
 








donderdag 7 september 2017

Mooie praatjes over bevers




Vroeger geloofde ik alles wat ik las over het gedrag van de bevers. Als je ze zoals ik al 10 jaar volgt in de praktijk merk je dat sommige teksten uit boekjes en tijdschriften helemaal niet kloppen en dat de beweringen moeten worden bijgesteld. Soms wordt er (omwille van een leuke tekst?) zomaar wat bij verzonnen. Dat merkte ik vandaag toen ik het septembernummer van Roots Natuurmagazine las. 


Daar staat een artikel in van redacteur Kim Veenman over dieren die hamsteren. Als meest grote hamsteraar wordt de bever genoemd. Hij zou bergen voedsel aanleggen als wintervoorraad die boven water uitsteken. Nog nooit gezien! 






In Nederland zijn nog maar weinig beverfamilies die een wintervoorraad aanleggen. De bevers hebben hun gedrag aangepast aan de slappe winters van de laatste jaren. Er zijn maar weinig burchten waar het water rondom bevriest, in de Biesbosch misschien. De stromende beken en de diepe Maasplassen in Limburg zijn bijna altijd ijsvrij. De meeste bevers bij plassen en meren kunnen ondanks het ijs altijd nog wel ergens naar buiten om voedsel te zoeken. 







 






Op plekken waar het water snel bevriest leggen bevers wel een voorraadje takken onder water aan, maar boven het water uitsteken? Nee hoor! Ze steken ze in de modder, zodat ze ze onder het ijs door vanuit de burcht kunnen bereiken en uit de bodem kunnen trekken of afknagen. 


De laatste periode met dik ijs was in 2010. Staande op de schaatsen heb ik die winter wel eens zo'n takkenopslag gezien, niet eens vlak naast de burcht. Bevers hamsteren wel in de zin van opvetten. De komende maanden eten ze zich dik en rond. Mais is populair, suikerbieten gaan erin als koek en natuurlijk is er nog steeds voldoende vers blad, boombast, gras en kruiden. En dat de jongen altijd voorrang krijgen bij de verdeling van het voedsel, zoals in Roots staat? Ook daar heb ik mijn twijfels bij. Meestal kunnen ze een snauw krijgen van de broers, zussen en vader als ze om een takje bedelen. De moederbever heeft iets meer geduld met de jongen. 



Overigens; het verhaaltje boven dat van de bever gaat over de korenhamster. De korenwolf welteverstaan die alleen hier nog in onze Limburgse regio leeft. Er staat bij dat ze hun wangzakken kunnen vullen met lucht, zodat ze beter blijven drijven bij het zwemmen. Ha, ha ha, een korenwolf zwemt toch niet? Die leeft op akkers!







dinsdag 22 augustus 2017

Volop jonge bevers te zien


 


Elk jaar als de jonge bevers lekker actief worden en zelfstandig gaan eten worden de dagen al weer korter. 









's Avonds bevers spotten kan nog dan maar een klein uurtje; de beste tijd is 's morgens. 







Dus ga ik vaak vroeg uit de veren en stap dan in mijn kano. De afgelopen dagen had ik prachtige bevermomenten met veel jonge bevers. 






 





Bij Thorn zag ik vier jongen bij één familie, wat de familiegrootte op wel acht exemplaren brengt. 



 






Op de foto's:  jonge bevers bij Thorn en Stevensweert.

woensdag 12 juli 2017

Beken staan droog, moeilijke tijden voor de bever



Het zijn moeilijke tijden voor de bevers in sommige Limburgse beken. Hopelijk brengen de buien van vandaag daar verandering in, maar ik denk dat er nog niet genoeg regen is gevallen. 


Op bijgaande foto's is de Pepinusbeek tussen Echt en Koningsbosch te zien. Foto's van eind vorig jaar jaar toen er nog water was en de dam intact en foto's van vandaag. De beek staat nu op sommige plekken totaal droog en er is geen enkele stroming meer.
Nu was het altijd al een locatie waar de bevers het moeilijk hadden, omdat hun dam telkens werd vernield. Door het waterschap of door een agrariër? Ik weet het niet.
 
 







Momenteel valt er niks meer af te dammen, want het water stroomt niet eens. De beek bij hun burcht lijkt wel een wandelpad; alleen bij de burchtingang is nog een beetje water blijven staan.
 






Of de bevers er nog in zitten kon ik niet vaststellen. Soms hoor je een zucht, een scheet of een grom. Vandaag hoorde ik niets, maar er waren wel verse loopsporen in het gras. Ik denk dus dat ze er gewoon nog zitten. 



 


Hoewel....., gewoon?..... Wel heel kwetsbaar met die openliggende ingang en geen water om in weg te vluchten. Van mij mag het de hele nacht gaan regenen.
 






Van de dam was vandaag helemaal niets meer over. Ik ben benieuwd of de bever hem weer op gaat bouwen als het water weer begint te stromen. 




dinsdag 11 juli 2017

Bever kan niet multitasken




Het is lastig om twee dingen tegelijk te doen. 
Als je bek al vol zit met een takje kun je niet ook nog ergens schors aftrekken met je tanden. 
De bever kan niet multitasken zag ik bij Heel-Polderveld. 

Bekijk het filmpje

maandag 26 juni 2017

Beverratten zijn niet leuk!





Mijn gevoel zegt me dat het aantal beverratten in de Limburgse wateren toeneemt; ik kom ze namelijk steeds vaker tegen. “Leuk!”, zou je kunnen zeggen, “een ander zoogdier voor je lens!” Maar dat zeg ik niet. Ik  moet bekennen dat ik ze niet leuk vind, in tegenstelling tot mijn favoriete zoogdier: de BEVER! 


 



Beide knaagdieren kunnen schade veroorzaken en doen dat ook. Daaraan zou je de conclusie kunnen verbinden dat ik bevers dus ook niet waardeer. Niets is minder waar; ondanks het feit dat bevers soms schade veroorzaken en de overheden op kosten jagen blijf ik ze leuk vinden. Ze horen hier en dat kun je van de beverratten (en de muskusratten) niet zeggen. Dat zijn exoten die in de Nederlandse natuur niet thuishoren, die andere dieren verdringen en die in de grond rond watergangen graven. Oevers, dijken en kades kunnen hierdoor verzakken en dat kan onveilige situaties veroorzaken. Dat kunnen bevers ook……maar toch, die zijn inheems en dragen op ingenieuze wijze bij aan de biodiversiteit.



Vanwaar mijn aversie tegen de beverrat? Ik vind hem ronduit dom en lelijk. Zo, dat is eruit! Nu uitleggen waarom. 


 

Beverratten kunnen ontzettend dom kijken. Met hun bek half open staren ze je wezenloos aan. Daarbij verroeren ze zich niet, alsof ze denken dat ze dan onzichtbaar zijn. Als je echt onzichtbaar wilt zijn, dan moet je je plat drukken, zoals een wilde eend dat doet. Die domme beverratten zitten rechtop op een opvallende plek. Daarbij maken ze ook nog eens een brommend geluid als een oude Solex. Kijk, als je niet op wilt vallen, hou je dan stil en tril niet zo overdreven met die dikke snorharen!



 
















Van de voorkant van de beverrat gaan we naar de achterkant. Die ziet er duidelijk anders uit dan bij de bever, met zijn leuke, platte en functionele staart. De beverrat heeft een echte rattenstaart en tja, daar hou ik nu eenmaal niet van. Smaken verschillen.

Komen we bij zijn irritante gedrag. Ik heb gezien dat de bever er ook zo over denkt, dus ik durf dat rustig hardop te zeggen. 



Beverratten hebben de brutale gewoonte om beverburchten te bezetten. Als het nu een anti-kraak-maatregel was, dan zou ik er begrip voor hebben. Maar ze trekken zonder schroom in bij een bewoonde beverburcht. Te lui om een eigen hol te graven! Trouwens; muskusratten doen dat ook, maar die zijn een stuk kleiner. Beverratten hebben een behoorlijke omvang en je zult maar een beverrattenechtpaar ongenood in je woning krijgen. Niet leuk, maar het gebeurt wel. Onlangs ontdekte ik zo’n brutaal koppel. 




De één is bruin-grijzig, ik schat een kilootje of 5. Waarschijnlijk het vrouwtje. De ander is een hele dikke zwarte van misschien wel 8 of 9 kilo. Dat is de irritantste. Hij vertoont opdringerig gedrag bij de bevers en daar zijn deze helemaal niet van gediend. Het zwarte exemplaar zwemt tussen hen door, achtervolgt hen en wil met ze spelen. De bevers moeten daar niks van hebben, maar gelukkig kunnen ze harder zwemmen. Op die manier schudden ze de beverrat van zich af en blijven dus nog behoorlijk beleefd (vind ik), maar ik zou een keer van me afbijten. 
 

Beverratten en muskusratten; ze horen hier niet en worden bestreden door de waterschappen. Dat mag van mij. Prima, hoewel ik de muskusrat nog wel een aardig dier vind. Maar die irritante beverratten? Weg ermee.