
In mijn buurt had ik de laatste maanden bij de Rode Beek al vaak verse vraat gezien. Wie weet was hetzelfde dier nu doorgestoomd richting Schinveld.


Bij de tweede ronde begon hij heel voorzichtig en hield de oever waar ik had gestaan nauwlettend in de gaten. Na een minuut of tien heen en weer zwemmen klom hij bij een gat in de beschoeiing omhoog. Ik kon het net niet goed zien en ik was zo dom geweest om de verrekijker thuis te laten. Even later zat hij bovenop de beschoeiing tussen het gras en maakte ik weer wat foto's.
Ingezoomd op de display van mijn camera zag ik het aan de lichtgekleurde neerhangende snorharen: een beverrat. Zijn staart had ik niet gezien bij het uit het water klimmen, maar de snuit vertelde me eigenlijk al genoeg. Geen bever dus, hoewel het gedrag er verdacht veel op leek. Beverratten knagen ook aan wilgenstruikjes. De vergissing is snel gemaakt. Op 30 mei schreef ik er nog een blog over.
Het had gekund. Via de Rode Beek gaat het ook vast wel een keer gebeuren, een bever in de Schinveldse Bossen.
Mooi verhaal Willy. En dat er een bever gaat komen zal zeker gebeuren.
BeantwoordenVerwijderenGroeten,
Roos
Goedemorgen Roos, jij bent snel. Dank voor je compliment.
Verwijderen