Film van bevers bij Thorn

https://www.youtube.com/watch?v=UHO8hOUCvvU

Volop jonge bevers te zien

 


Elk jaar als de jonge bevers lekker actief worden en zelfstandig gaan eten worden de dagen al weer korter. 

's Avonds bevers spotten kan nog dan maar een klein uurtje; de beste tijd is 's morgens. 







Dus ga ik vaak vroeg uit de veren en stap dan in mijn kano. De afgelopen dagen had ik prachtige bevermomenten met veel jonge bevers. 






 





Bij Thorn zag ik vier jongen bij één familie, wat de familiegrootte op wel acht exemplaren brengt. 



 






Op de foto's:  jonge bevers bij Thorn en Stevensweert.

Beken staan droog, moeilijke tijden voor de bever

Het zijn moeilijke tijden voor de bevers in sommige Limburgse beken. Hopelijk brengen de buien van vandaag daar verandering in, maar ik denk dat er nog niet genoeg regen is gevallen. 

Op bijgaande foto's is de Pepinusbeek tussen Echt en Koningsbosch te zien. Foto's van eind vorig jaar jaar toen er nog water was en de dam intact en foto's van vandaag. De beek staat nu op sommige plekken totaal droog en er is geen enkele stroming meer.
Nu was het altijd al een locatie waar de bevers het moeilijk hadden, omdat hun dam telkens werd vernield. Door het waterschap of door een agrariër? Ik weet het niet.
 

 

Momenteel valt er niks meer af te dammen, want het water stroomt niet eens. De beek bij hun burcht lijkt wel een wandelpad; alleen bij de burchtingang is nog een beetje water blijven staan.
 

Of de bevers er nog in zitten kon ik niet vaststellen. Soms hoor je een zucht, een scheet of een grom. Vandaag hoorde ik niets, maar er waren wel verse loopsporen in het gras. Ik denk dus dat ze er gewoon nog zitten. 

 

Hoewel....., gewoon?..... Wel heel kwetsbaar met die openliggende ingang en geen water om in weg te vluchten. Van mij mag het de hele nacht gaan regenen.

 

Van de dam was vandaag helemaal niets meer over. Ik ben benieuwd of de bever hem weer op gaat bouwen als het water weer begint te stromen. 

Bever kan niet multitasken

Het is lastig om twee dingen tegelijk te doen. 
Als je bek al vol zit met een takje kun je niet ook nog ergens schors aftrekken met je tanden. 
De bever kan niet multitasken zag ik bij Heel-Polderveld. 

Bekijk het filmpje

Beverratten zijn niet leuk!

Mijn gevoel zegt me dat het aantal beverratten in de Limburgse wateren toeneemt; ik kom ze namelijk steeds vaker tegen. “Leuk!”, zou je kunnen zeggen, “een ander zoogdier voor je lens!” Maar dat zeg ik niet. Ik  moet bekennen dat ik ze niet leuk vind, in tegenstelling tot mijn favoriete zoogdier: de BEVER! 

 

Beide knaagdieren kunnen schade veroorzaken en doen dat ook. Daaraan zou je de conclusie kunnen verbinden dat ik bevers dus ook niet waardeer. Niets is minder waar; ondanks het feit dat bevers soms schade veroorzaken en de overheden op kosten jagen blijf ik ze leuk vinden. Ze horen hier en dat kun je van de beverratten (en de muskusratten) niet zeggen. Dat zijn exoten die in de Nederlandse natuur niet thuishoren, die andere dieren verdringen en die in de grond rond watergangen graven. Oevers, dijken en kades kunnen hierdoor verzakken en dat kan onveilige situaties veroorzaken. Dat kunnen bevers ook……maar toch, die zijn inheems en dragen op ingenieuze wijze bij aan de biodiversiteit.

Vanwaar mijn aversie tegen de beverrat? Ik vind hem ronduit dom en lelijk. Zo, dat is eruit! Nu uitleggen waarom. 

 

Beverratten kunnen ontzettend dom kijken. Met hun bek half open staren ze je wezenloos aan. Daarbij verroeren ze zich niet, alsof ze denken dat ze dan onzichtbaar zijn. Als je echt onzichtbaar wilt zijn, dan moet je je plat drukken, zoals een wilde eend dat doet. Die domme beverratten zitten rechtop op een opvallende plek. Daarbij maken ze ook nog eens een brommend geluid als een oude Solex. Kijk, als je niet op wilt vallen, hou je dan stil en tril niet zo overdreven met die dikke snorharen!

 
















Van de voorkant van de beverrat gaan we naar de achterkant. Die ziet er duidelijk anders uit dan bij de bever, met zijn leuke, platte en functionele staart. De beverrat heeft een echte rattenstaart en tja, daar hou ik nu eenmaal niet van. Smaken verschillen.

Komen we bij zijn irritante gedrag. Ik heb gezien dat de bever er ook zo over denkt, dus ik durf dat rustig hardop te zeggen. 

Beverratten hebben de brutale gewoonte om beverburchten te bezetten. Als het nu een anti-kraak-maatregel was, dan zou ik er begrip voor hebben. Maar ze trekken zonder schroom in bij een bewoonde beverburcht. Te lui om een eigen hol te graven! Trouwens; muskusratten doen dat ook, maar die zijn een stuk kleiner. Beverratten hebben een behoorlijke omvang en je zult maar een beverrattenechtpaar ongenood in je woning krijgen. Niet leuk, maar het gebeurt wel. Onlangs ontdekte ik zo’n brutaal koppel. 

De één is bruin-grijzig, ik schat een kilootje of 5. Waarschijnlijk het vrouwtje. De ander is een hele dikke zwarte van misschien wel 8 of 9 kilo. Dat is de irritantste. Hij vertoont opdringerig gedrag bij de bevers en daar zijn deze helemaal niet van gediend. Het zwarte exemplaar zwemt tussen hen door, achtervolgt hen en wil met ze spelen. De bevers moeten daar niks van hebben, maar gelukkig kunnen ze harder zwemmen. Op die manier schudden ze de beverrat van zich af en blijven dus nog behoorlijk beleefd (vind ik), maar ik zou een keer van me afbijten. 

 

Beverratten en muskusratten; ze horen hier niet en worden bestreden door de waterschappen. Dat mag van mij. Prima, hoewel ik de muskusrat nog wel een aardig dier vind. Maar die irritante beverratten? Weg ermee. 

bevers bij Maasbracht

Ik moet een nieuw montagesysteem onder de knie zien te krijgen om films in elkaar te zetten. 

Dus ben ik maar eens aan het stoeien gegaan mijn zelfgeschoten filmbeelden van de afgelopen 2 jaar. Hier een eerste probeersel van bevers bij Maasbracht. 

https://www.youtube.com/watch?v=M8PuH2g6P8U

Bever bij Thorn in boek over stadsnatuur

'Stadsnatuur maken', is de titel van een boek waarin één van mijn beverfoto's staat. Een bever bij Thorn, een jaar geleden gefotografeerd in de vroege ochtend. 

Op de achtergrond is tijdens opkomende zon de Clauscentrale bij Maasbracht te zien. Die combinatie van natuur en menselijke bebouwing is de reden dat men mij om deze foto vroeg. Uitgeverij nai010 uit Rotterdam is gespecialiseerd in het op de markt brengen van boeken op het gebied van architectuur, stedenbouw, kunst en design.






Het nieuwe boek over stadsnatuur is rijk geïllustreerd en men hoopt er niet alleen ontwerpers mee aan te spreken maar ook natuurliefhebbers, beleidsmakers, ontwerpers, enzovoort. De teksten zijn in het Nederlands en in het Engels. 
Ik vind het leuk dat deze beverfoto er een plaatsje in heeft.